Po pomyślnym załadowaniu obrazu ISO serwer rozpocznie proces konfiguracji.
W tym przykładzie przeprowadzimy instalację w „klasyczny” sposób.
Wybierz język, w którym ma być wyświetlany kreator instalacji. Pamiętaj, że wybrany język będzie mieć wpływ na później zainstalowany system.
Nasza lokalizacja nie znajduje się na pierwszej stronie wyboru, dlatego wybieramy „Inne”, aby przejść do kolejnej strony.
W tym przykładzie wybieramy opcję „Europa”.
Wybierz niemiecką strefę czasową.
Jako ustawienia regionalne wybieramy Stany Zjednoczone.
W naszym przypadku wybieramy niemiecki układ klawiatury, czyli QWERTZ. Jeśli mieszkasz w Ameryce, standardowym układem będzie QWERTY.
Serwer przygotowuje teraz komponenty niezbędne do instalacji. Może to potrwać kilka minut.
Serwer automatycznie skonfiguruje interfejs sieciowy za pomocą DHCP. Wybierz eno1 — to domyślna karta sieciowa serwera dedykowanego ZAP.
W razie potrzeby możesz zmienić nazwę hosta, ale nie musisz tego robić.
Nazwy domeny również nie trzeba zmieniać.
Ustaw hasło do konta „root”. Zapamiętaj wybrane hasło lub zapisz je w bezpiecznym miejscu.
Wpisz hasło ponownie, aby je potwierdzić.
Kreator instalacji zapyta, czy chcesz utworzyć drugie konto użytkownika.
Podaj teraz imię i nazwisko właściciela zwykłego konta użytkownika. Możesz wpisać dowolne dane.
Na koniec możesz też korzystać z konta „root”.
Wpisz nazwę użytkownika konta. Następnie wybierz hasło i wpisz je ponownie, aby je potwierdzić. Serwer przygotowuje teraz kolejne etapy instalacji.
Możesz utworzyć partycje lub użyć całego dysku SSD jako jednej partycji. Jeśli nie chcesz zmieniać ustawień partycjonowania, wybierz „Z przewodnikiem — użyj całego dysku”.
Wybierz dysk SSD zainstalowany w serwerze.
Zasadniczo możesz umieścić całą strukturę na jednej partycji.
Potwierdź konfigurację, wybierając „Zakończ partycjonowanie i zapisz zmiany na dysku”.
Jeśli na dysku SSD znajdują się jeszcze stare partycje, potwierdź ich nadpisanie, wybierając „Tak”.
Serwer przeprowadzi teraz partycjonowanie i przygotuje się do instalacji systemu.
Jeśli chcesz dodać inne nośniki instalacyjne, na przykład z określonymi pakietami, możesz zrobić to teraz. Zazwyczaj jednak wszystkie pakiety możesz później pobrać za pomocą menedżera pakietów (apt).
Nasze serwery dedykowane znajdują się w Niemczech, dlatego zalecamy wybranie niemieckiego serwera lustrzanego, aby uzyskać jak największą szybkość pobierania.
Zasadniczo zalecamy korzystanie ze standardowego repozytorium Debiana.
Jeśli chcesz użyć serwera proxy HTTP, możesz tutaj podać jego dane. (Nie jest to wymagane).
System zapyta, czy może zbierać anonimowe statystyki. Możesz wyrazić zgodę lub odmówić.
Teraz wybierz pakiety, które chcesz zainstalować:
-
Środowisko graficzne Debiana
Instaluje graficzny interfejs użytkownika na serwerze, ale w tym przykładzie korzystamy tylko z wiersza poleceń.
-
Serwer SSH
Jest potrzebny na przykład do nawiązania połączenia za pomocą PuTTY.
-
Standardowe narzędzia systemowe
Udostępnia zestaw podstawowych pakietów.
Do poruszania się po liście pakietów użyj TAB i klawiszy strzałek. Pakiety zaznaczysz lub odznaczysz spacją.
Gdy skończysz, naciskaj TAB, aż przejdziesz do opcji „Dalej”, a następnie potwierdź wybór klawiszem Enter.
Potwierdź, wybierając Tak, że ten system operacyjny jest jedynym systemem na serwerze.
Jako lokalizację wybieramy domyślną ścieżkę na dysku SSD.
🎉 Instalacja systemu Debian została zakończona.
Otwórz sekcję „Nośniki wirtualne” w iLO i kliknij „Wysuń nośnik”, aby usunąć obraz ISO z systemu.
Po wykonaniu tej czynności wybierz „Dalej”. Serwer uruchomi się ponownie.
Po ponownym uruchomieniu serwera i pomyślnym zakończeniu instalacji pojawi się prośba o zalogowanie.
Możesz też zarządzać serwerem przez SSH, na przykład za pomocą PuTTY. W tym celu musimy jeszcze włączyć logowanie:
Otwórz plik konfiguracyjny usługi SSH w edytorze nano: nano /etc/ssh/sshd_config.
Znajdź #PermitRootLogin prohibit-password i zmień wpis na PermitRootLogin yes.
Naciśnij CTRL + X, a następnie potwierdź zmiany, naciskając Y.
Następnie uruchom ponownie usługę SSH poleceniem service ssh restart.
Logowanie SSH jest już aktywne. Możesz teraz połączyć się z serwerem, na przykład za pomocą PuTTY.
Wpisz adres IP serwera, który znajdziesz na swoim koncie klienta ZapX, i użyj wcześniej ustawionych danych logowania.
Jeśli masz dodatkowe pytania lub napotkasz problemy, nasz zespół pomocy technicznej chętnie Ci pomoże!