Koder i dekoder URL – koduj i dekoduj URL online

W URL-u dozwolonych jest tylko kilka znaków. Wszystkie pozostałe zapisuje się jako % i dwie cyfry szesnastkowe dla każdego bajtu znaku w UTF-8. Spacja zmienia się w %20, „ä” w %C3%A4 (dwa bajty), „€” w %E2%82%AC (trzy bajty), a emoji takie jak 😀 w %F0%9F%98%80 (cztery bajty). Nazywa się to kodowaniem procentowym lub kodowaniem URL, wśród programistów także URL Encode, a operację odwrotną — URL Decode.

%20 to zakodowana spacja: 20 jest jej wartością szesnastkową. Podobnie %3D oznacza =, %26 oznacza &, %2F oznacza /, a %2C oznacza przecinek. %20 działa w każdym miejscu URL-a. Znak + jako spacja występuje tylko w formacie formularza (application/x-www-form-urlencoded), czyli w ciągach zapytania tworzonych przez formularze HTML. W ścieżce + jest dosłownie znakiem plusa. „Käse & Brot” jako wartość formularza zmienia się w „K%C3%A4se+%26+Brot”, a przy użyciu encodeURIComponent — w „K%C3%A4se%20%26%20Brot”. Dlatego przy dekodowaniu wybierz odpowiedni wariant: dla danych z formularzy i wyszukiwarek — „Formularz”.

encodeURI zachowuje znaki rozdzielające w URL: ; , / ? : @ & = + $ #. encodeURIComponent również je koduje. „a/b?c=d” po użyciu encodeURI pozostaje „a/b?c=d”, a po użyciu encodeURIComponent zmienia się w „a%2Fb%3Fc%3Dd”. Dla całego adresu użyj encodeURI. Dla pojedynczej wartości wstawianej do URL użyj encodeURIComponent — w przeciwnym razie & lub = w wartości może rozdzielić parametry.

Wybierz „Dekoduj” i wklej u góry zakodowany URL lub tekst. „M%C3%BCller%20%26%20S%C3%B6hne” zmieni się w „Müller & Söhne”. W przypadku URL-a narzędzie dodatkowo dzieli adres na części, takie jak schemat, host, ścieżka, zapytanie i fragment, oraz pokazuje parametry zapytania w tabeli z nazwą, zdekodowaną wartością i wartością surową — na przykład q = zielone pomidory zamiast gr%C3%BCne%20Tomaten. Parametry znajdują się po ?, nazwa i wartość są oddzielone znakiem =, a kolejne parametry znakiem &. W przypadku danych z formularza lub wyszukiwarki wybierz wariant „Formularz”, aby znak + również został odczytany jako spacja.

Bez zmian pozostają litery od A do Z i od a do z, cyfry od 0 do 9 oraz znaki -_.~; tylko format formularza koduje tyldę jako %7E. Separatory : / ? # [ ] @ ! $ & ' ( ) * + , ; = są dozwolone wyłącznie w odpowiedniej roli, na przykład & między dwoma parametrami. Kodowania wymagają między innymi spacje, cudzysłowy, %, < > ^ { | } oraz wszystkie znaki spoza ASCII, takie jak litery z akcentami czy emoji. encodeURIComponent pozostawia dodatkowo ! * ' ( ), natomiast wariant ścisły zgodny z RFC 3986 koduje również je. Tabela znaków powyżej pokazuje wyniki dla najczęstszych znaków specjalnych.

Nie wpisujesz ich bezpośrednio — są kodowane. Litery takie jak „ä”, „ß”, „é”, „ñ” czy „å” zajmują w UTF-8 po dwa bajty: „ä” zmienia się w %C3%A4, „ß” w %C3%9F, „é” w %C3%A9, „ñ” w %C3%B1, a „å” w %C3%A5. Spacja zmienia się w %20, a w formularzach w +. Przeglądarki często wyświetlają adres w czytelnej postaci i kodują go dopiero przy wysyłaniu. W linkach tworzonych samodzielnie zakoduj wartość za pomocą encodeURIComponent lub tego narzędzia; tabela „Co dzieje się z twoimi znakami” pokazuje numery Unicode i bajty zastąpionych znaków. Znaki diakrytyczne w nazwach domen nie są kodowane procentowo, lecz konwertowane za pomocą Punycode (müller.de zmienia się w xn--mller-kva.de) — to narzędzie tego nie obsługuje.

Jeśli zakodowany już tekst zostanie zakodowany ponownie, znak % zmieni się w %25: „%20” stanie się „%2520”. Można to rozpoznać po %25, po którym następują dwie cyfry, oraz po sekwencjach %XX pozostających w wyniku po dekodowaniu. Narzędzie informuje o tym i oferuje opcję „Dekoduj ponownie”. Aby temu zapobiec, koduj każdą wartość tylko raz, dopiero podczas tworzenia adresu URL.

Obecnie standardem jest UTF-8, w którym „ä” = %C3%A4. Starsze strony i systemy używają jednak ISO-8859-1 (Latin-1), gdzie „ä” = %E4, a „é” = %E9. Samo %E4 jest nieprawidłowe w UTF-8: narzędzie wskazuje jego pozycję i proponuje opcję „Użyj ISO-8859-1”. Po jej wybraniu „K%E4se” znów staje się „Käse”. Znaków nieobecnych w ISO-8859-1, takich jak „€”, nie da się tak zakodować — w tym celu wróć do UTF-8.

Nie. Kodowanie i dekodowanie odbywa się w twojej przeglądarce. Twój tekst nie jest przesyłany ani zapisywany, również w przypadku URL-i z tokenami lub danymi logowania. Narzędzie jest bezpłatne i działa bez rejestracji.